opleidingscommissie

Ik zit nu bijna anderhalf jaar in de opleidingscommisie – of OC zoals we het koosnoemen – van mijn studie. Officieel is het de verantwoordelijkheid van de OC om de kwaliteit van het onderwijs te handhaven en te verbeteren. In de praktijk gaat het ook heel veel over punten en komma’s in documenten en reglementen. En dat heeft dus niets met ‘het verbeteren van het onderwijs’ te maken. Maar daar hebben we het een andere keer over.

Studenten kunnen feedback geven op de vakken die ze gevolgd hebben via evaluatieformulieren. De uitslag daarvan wordt besproken door de OC. Vorige week nam ik de opmerkingen van studenten door en kwam ik andere woorden steeds hetzelfde tegen:

erg hoge werkdruk

pittige deadlines
stressvol

et cetera.

Toen ik daar over begon tijdens de vergadering kreeg ik te horen dat het de verantwoordelijkheid van de studenten zelf is. Ze moeten gewoon beter plannen. En wat is er eigenlijk slecht aan hoge druk? Als je later op de Zuidas werkt moet je ook met stress om kunnen gaan.

Ik haalde het onderzoek van Hogeschool Windesheim aan; een op de vier studenten heeft last van burn-outklachten. Een op de zeven van ernstige angst- en depressieklachten. Ik kreeg opnieuw de reactie dat de verantwoordelijkheid voor hun mentale gezondheid bij de studenten zelf ligt.

Zoals zo vaak kon ik in the heat of the moment niet goed verwoorden waarom ik dat antwoord zo kwalijk vind. Pas na afloop op de fiets vond ik de woorden: de hoge burn-outaantallen duiden op een maatschappelijk probleem, maar de verantwoordelijkheid leggen we bij individuen. En als die individuen vervolgens aangeven dat de werkdruk te hoog is, wordt dat niet serieus genomen.

Ik hoop maar dat ze later niet op de Zuidas gaan werken.

Geef een reactie