brug

Vanochtend moest ik wachten voor de brug. Iemand maakte er een foto van toen hij helemaal open stond. Handig voor als ik een keer een te laat kom zei ze tegen haar vriend. Op de grond naast mijn fiets zag ik een knikker liggen. Hij zei this is the start of the rest of your life. Dat vond ik een te makkelijke tekst dus ik nam hem niet mee.
De brug ging dicht en de duiven bleven gewoon zitten. Zo aan de onderkant, op van die stalen balken. Het zijn vast geen balken, maar daar lijkt het een beetje op. De duiven bleven gewoon zitten alsof ze niet gekanteld werden. Ze kunnen vliegen, maar toch vond ik het dapper.
’s Avonds fietste ik naar huis. De brug ging weer open maar nu kwam ik vanaf de andere kant dus ik kon de duiven niet zien. Misschien waren ze er wel helemaal niet meer.
Ik keek naar de lucht waarvan ik waarschijnlijk een foto had gemaakt als ik een iPhone had. Niet omdat dat handig is voor als ik een keer te laat kom, maar gewoon. Om te sturen naar mensen voor wie een lucht sturen betekent dat je van ze houdt.
Toen de brug weer dichtging vroeg ik me af hoe vaak ik in mijn leven al over duiven had gefietst. Levende duiven onder een brug. Dat kun je nooit weten en ik weet niet of ik dat fijn vind of juist niet.
Ik parkeerde mijn fiets op de stoep, stak over naar waar ik vanochtend had gewacht. Hij lag er nog. Dit kun je wel weten, dacht ik, this is the start of the rest of your life.

One Reply to “brug”

  1. mooi Fen dat van die duiven

Geef een reactie