7 september 2017

de wekker stond voor de zekerheid vroeg
ze douchte en dacht: hee, ik geloof dat ik enigszins popel
ze pakte de laatste spullen
begaf zich naar schiphol
huilde daar om een berichtje
dat vast aardig bedoeld was, maar dat ze opvatte als waardeoordeel
ze wogen haar ruimbagage; 34 kilogram verdeeld over twee stuks
ze werd gefouilleerd, wat tegelijk het fijnste en het meest verschrikkelijkste ooit is
ze borg zoals altijd te vroeg haar paspoort weer op
bij de douane moest ze in een webcam kijken
ze zag zichzelf op het scherm en dacht: goh, ziet er prima uit
op deze camera’s doe ik het altijd goed, die keer naar belfast vond ik mezelf ook zo fabulous
ze borg nu echt haar paspoort op en begaf zich naar de winkel met bestsellers
ze pakte boeken op, legde ze neer, wetende dat ze niets zou kopen
ze stond in de winkel met potjes calvé voor 4 euro 50, waar ze uittestte hoeveel stukken stroopwafel ze van het proefschaaltje kon eten voor de mensen boos begonnen te kijken
ze wist niet meer wat ze moest doen, al dat gewacht altijd hier
in je hoofd ben je er al voordat je opstijgt
ze slenterde nog wat, vulde haar flesje in de toiletruimte
op de trap het vliegtuig in glimlachte ze naar een leuk meisje
ze zag van een afstand een vatsige man die haar aan maurice de hond deed denken
hopelijk zit ik niet naast hem, dacht ze, en ze zat naast hem
en naast het leuke meisje
het leuke meisje las een boek waar het omslag vanaf was
ze wilde vragen welk boek het was, meer om een gesprek te beginnen dan om het daadwerkelijk te weten te komen
maar het leuke meisje had oordopjes in en sliep de gehele vlucht
tijdens het uitstappen zag ze op het label van de tas van het leuke meisje dido staan, en een 06-nummer
dido
mooi.
dido en aeneas
misschien was dit haar wel, dacht ze tijdens het uitstappen, de enige vriendin die ze hier zou maken
terwijl ze op wachtte op haar bagage stond naast haar een saai meisje, met een vrouw die duidelijk haar moeder was
het saaie meisje had heel veel koffers, de vrouw niks
haar moeder komt haar brengen, dacht ze
ze mocht van zichzelf niet oordelen – je weet helemaal niet hoe het zit – maar vond zichzelf toch stoerder dan het saaie meisje
ze stapte de herfst in
een verloren meisje vroeg haar of ze wist waar de taxi’s stonden
nee, zei ze, maar wil je er een delen?
en hup, ze hosselde er nog twee anderen bij
eigenlijk was ze tegen taxi’s -want: overbodige luxe- maar met 34 kilo en drie anderen om mee te delen was het toegestaan
en zo werd ze op de stoep gedropt
geen gezoek, geen gesjouw
ze belde aan en de meisjes waren lief en het huis was mooi
in haar hoofd was het crisis, want de namen die ze van facebook kende klopten niet bij de hoofden
decca was een felicity-type
en felicity was echt een decca
ze hadden een ultiem fijne kamer voor haar overgelaten, met een raam aan de tuinkant en een geel plafond
ze pakte haar spullen uit en kon haast niet geloven dat ze dit allemaal gefixt had voor zichzelf
en dat het zo fijn was
dat ze zo aardig waren
ze wilde haar bed opmaken en kwam erachter dat er geen dekbed aanwezig was
duvet heet dat toch? of is duvet dat wat je eromheen doet, dekbedovertrek?
ze mocht decca’s felicity’s sleutel lenen en ging op pad
er was dichtbij een winkel waar ze goedkope duvets hadden, zei decca felicity
ze liep, kon de winkel niet vinden, liep, werd nat, verbaasde zich erover hoe dicht alles bij elkaar was, alle bezienswaardigheden
ze liep over een plein en maakte een stiekem huppeltje in de regen
het werd later en ze voelde zich lichtelijk gestresst want de winkels mochten niet dicht voordat ze eindelijk een duvet had bemachtigd
ze vond het dom dat ze stresste en ging over op de vraag-hulptactiek
ze is geen fan van die tactiek, ofschoon hij zeer effectief is
zo ook nu: ze stelde een vreemde een vraag, ze vond een duvet, ze kon slapen vannacht
ze liep richting huis, zag de goedkope winkel die decca felicity bedoeld had
tijdens het boodschappen doen kocht ze rijstwafels met marmitesmaak om zichzelf te belonen
thuis was het derde meisje er; erica was gelukkig echt een erica
felicity decca kwam later die avond aanzetten met een zeer awkward guy
doet ze snel, dacht ze
ze legde de cadeautjes die ze uit nederland had meegenomen maar gewoon op de keukentafel
ze trok haar enige trui aan, die ze had bedoeld voor over een tijd, voor de winter
ze had geen kussen gekocht en bedacht dat ze dat ook gewoon kon laten
ze vroeg zich af of het raar was dat ze zo veel deed en zo weinig voelde

2 Replies to “7 september 2017”

  1. Ze doet het goed! <3

Geef een reactie